Somerset Oisterwijk

Aan de historische Lind in Oisterwijk is een rijksmonumentaal pand getransformeerd tot kantoor voor Somerset Capital Partners. Het voormalige dubbele woonhuis met koetsingang ligt op de hoger gelegen zandrug van de Lind, met aan de achterzijde een royale tuin die afloopt naar de Tuinstraat. Waar het pand voorheen een kunstgalerie huisvestte, biedt het nu ruimte aan één kantoororganisatie.

Het pand dateert uit 1887 en is opgetrokken in een sobere Eclectische bouwstijl. Het volume bestaat uit twee bouwlagen en een souterrain onder een gemeenschappelijk zadeldak, met een negen traveeën brede lijstgevel. De symmetrische indeling rond de centrale koetsdoorgang, de geblokte hardstenen pilasters, de fraaie vensteromlijstingen en de uitkragende kroonlijst bepalen het gezicht aan de Lind. Het pand heeft een cultuur- en architectuurhistorische waarde en is benoemd als beschermd dorpsgezicht.

Bij de transformatie is het bestaande pand zoveel als mogelijk gerespecteerd. Ingrepen zijn subtiel en met behoud voor de bestaande detaillering. De rijksmonumentale gevel aan de Lind is teruggebracht naar het oorspronkelijke kleurenpalet. Drie nieuwe kleine dakkapellen op de voorzijde en vijf grotere aan de achterzijde brengen daglicht in de zolderverdieping. 

Aan de achterzijde zijn twee niet originele aanbouwen van inferieure kwaliteit vervangen door één grote serre die door middel van een lichtstraat los blijft van de achtergevel van het rijksmonument. De serre heeft over de volledige breedte een glazen pui, die met zijn gebogen vorm de tuin omarmt. Een paviljoen aan de andere zijde van de tuin, eveneens met een grote glazen pui met gebogen glas, staat op vergelijkbare wijze in open verbinding met de tuin. 

Zowel de serre als het paviljoen zijn rustig en transparant vormgegeven om de weelderige tuin een podium te geven en het rijksmonument in zijn kracht te zetten. Dat is gedaan door het gebruik van een ingetogen materialenpallet van glas, staal en beton.

Een trap in de voormalige koetsingang verbindt het souterrain met de opgetilde begane grond. Het natuurlijke hoogteverschil tussen de Lind en de Tuinstraat is benut in het ontwerp van de tuin, waardoor het souterrain en de begane grond in één vloeiende beweging met elkaar verbonden zijn. De vergaderruimte in het nieuwgebouwde souterrain ligt half verzonken in het maaiveld en staat op subtiele wijze in verbinding met de tuin. Aan de Tuinstraat ligt een tussenzone waar medewerkers en bezoekers hun auto en fiets parkeren en waar men via een fraaie poort toegang krijgt tot de ommuurde tuin.